Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015






Κάποιες φορές

Κάποιες φορές η ζωή σε σαστίζει,
σε στήνει ακίνητο, σε αποδομεί.  
Αφουγκράζεσαι τους χτύπους της,
μπλέκεσαι στα όνειρά της
κι αναρωτιέσαι αν σ’ αφορούν.  
Οι μυρουδιές της γίνονται γνώριμες  
και συνάμα αλλοτινές.
Ανασαίνεις την αρμύρα της
κι οι θάλασσες των στιγμών της
βάφουν τα μάτια σου
με το βαθύ του ωκεανού.

Δεν φεύγουν πάντα τα χελιδόνια, μικρέ μου.
Κάποιες φορές ο ουρανός τα φέρνει πίσω.

Και τότε, η ζωή σε ξεπερνάει.


                                            
                                                      κα. πα. 

3 σχόλια:

maria Skouroliakou είπε...

Δε φεύγουν τα χελιδόνια
όταν οι καρδιές έχουν πάντα άνοιξη.
Είναι τότε που ξεπερνούν τη ζωή!

maria Skouroliakou είπε...

Υπέροχο Κατερίνα !

Κατερινα Παναγιωτοπουλου είπε...

Ευχαριστώ Μαρία μου για τα σχόλια.
Εύχομαι το ποτήρι της ζωής
να φαίνεται από τη μεριά σου
πάντα μισογεμάτο.
Ποτέ μισοάδειο.