Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014







Το δικό μου παραμύθι

Κλείνω τα μάτια στις πριγκίπισσες
κι αρμέγω τις κακίες των μαγισσών
απ’ των παιδιών τις μνήμες.
                                  Παρεξηγημένες  περιμένουν,                                 
μέσα απ’ τα χρόνια τη δικαίωση.
Κι οι άλλες οι αθώες
ξεδιάντροπα διεκδικούν αποδοχή.
Αχνή η γραμμή της θύμησης,
τις παιδικές μου πλάνες διαγράφει.
Βαθειά η κόψη της  πληγής με κλείνει
εκεί που η αλήθεια ενώνει
το μύθο με την πίστη.
Τι έμαθες απ τη ζωή; Ρωτάει.
Θάλασσα είναι που ξεπλένει λάθη.


Αναρτήθηκε απο την κα. πα.
Πέμπτη 19 Ιουνίου 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια: