Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014




Μοναξιά

Η μοναξιά είναι που στέλνει τα κλωνάρια στο ποτάμι
να τα δέρνει το νερό στα βράχια της κοίτης.
Μοναξιά είναι τ’ απόβλητα και τα νεκρά πουλιά
που αποκοιμίζει η θάλασσα με το αλάτι της.
Μοναξιά είναι η βάρδια στο τιμόνι του πλοίου
κι η αρρώστια που ακάλεστη μονοπωλεί ανάσες.
Μοναξιά ο φίλος που πλησιάσει μ’ ανοίκεια οικειότητα.
Μοναξιά κι η καταναγκαστική σιωπή μπροστά στο αίνιγμα.
Ιερή οφειλή η νηφάλια μέθη Της παρουσίας.
Σ’ αυτούς τους μικρόψυχους καιρούς,
απ’ όπου κι αν κοιτάξεις τη γη,
η μοναξιά περισσεύει.

                                                                      κα. πα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: